(a. i. c. : niyyât) : 1) niyet, meram, kurma. 2) namazdan, oruçtan önce başlama duasını okuma, [namazın ve orucun şartlann-dandır] . 3) kuşların çektiği veya karamela şekerlerinin sarılı bulunduğu kâğıtlardaki, fal yerine geçen, yazılar.

اَلنِّيَّةُ [en-niyyet] (nûn’un kesri ve yâ’nın teşdîdiyle) Bir nesneye 'azm etmek.

اَلنَّوَاةُ [en-nevât] (nûn’un fethi ve vâv’ın tahfîfiyle) Kezâlik 'azm etmek; tekûlu: نَوَيْتُ نِيَّةً وَنَوَاةً إِذَا عَزَمْتَ Ve نَوَاةٌ [nevât] Hurmâ çekirdeği ma’nâsına dahi gelir. Ve نِيَّةٌ [niyyet] Hâcet ma’nâsına dahi gelir; yukâlu: فِي بَنِي فُلَانٍ نِيَّةٌ أَيْ حَاجَةٌ Ve نِيَّةٌ [niyyet] Teveccüh olan cânibe dahi derler.