اَلنَّفَاقُ [en-nefâk] (fâ’yla سَحَابٌ [sehâb] vezninde) Pazar kâsid olmayıp râyic ve râyegân olmak ma’nâsınadır; yukâlu: نَفَقَ الْبَيْعُ نَفَاقًا مِنَ الْبَابِ اْلأَوَّلِ إِذَا رَاجَ Mü’ellif Basâ’ir’de beyânına göre işbu “ن،ف،ق” mâddesi muziyy ve nüfûz ma’nâsına mevzû’, sâ’ir ma’ânî birer münâsebetle ondan münşa’iblerdir. Ve نَفَاقٌ [nefâk] Çarşıda pazar kurulmak ma’nâsınadır; yukâlu: نَفَقَتِ السُّوقُ إِذَا قَامَتْ Ve bir nesne tükenip bitmek, 'alâ-kavlin azalmak ma’nâsınadır; yukâlu: نَفَقَ الشَّيْءُ إِذَا نَفِدَ وَفَنِيَ أَوْ قَلَّ

اَلنَّفَقُ [en-nefak] (fethateynle) Azık tükenmek; yukâlu: نَفِقَ الزَّادُ يَنْفَقُ نَفَقًا مِنَ الْبَابِ الرَّابِعِ أَيْضًا إِذَا نَفِدَ Ve نَفَادٌ [nefâd] fâ’ile ve dâl-ı mühmele ile tükenmek ma’nâsınadır. Ve نَفَقٌ [nefak] Yer altında olan eve derler ki onun âhar cânibe çıkar yolu ola. Ve fi’l-meseli: “ضَلَّ دُرَيْصٌ نَفَقَهُ” Ve دُرَيْصٌ [durays] dâl-ı mühmelenin zammı ve râ-i mühmelenin fethi ve yâ’nın sükûnuyla fâre yavrusu, ona şebîh olan nesne.