اَلنَّخِرُ [en-nehir] (كَتِفٌ [ketif] vezninde) ve اَلنَّاخِرُ [en-nâhir] Çürüyüp ufanmış kemiğe denir. 'Alâ-kavlin نُخْرَةٌ [nuhret] çürümüş kemiklere ve نَاخِرَةٌ [nâhiret] mücevvef olup iki tarafında deliği olan yâhûd göz göz deliklenmiş kemiklere denir. İkisi dahi çürümüş olup lâkin نُخْرَةٌ [nuhret]te نُخْرَةٌ [nuhret]-i rîhle savrulur olduğu ve نَاخِرَةٌ [nâhiret]te çürüklükten câ-be-câ delinmekle savt-ı rîh mürûru mülâhazasına mebnî; yukâlu: عَظْمٌ نَخِرٌ وَنَاخِرٌ وَعِظَامٌ نَخِرَةٌ وَنَاخِرَةٌ أَيْ بَالِيَةٌ مُتَفَتِّتَةٌ أَوِ النُّخْرَةُ اَلْبَالِيَةُ وَالنَّاخِرَةُ الْمُجَوَّفَةُ الَّتِي فِيهَا ثُقْبَةٌ Ve نَاخِرٌ [nâhir] Ekti domuza denir; خِنْزِيرٌ ضَارِي ma’nâsına. Cem’i نُخُرٌ [nuhur]dur zammeteynle. Ve kimse ma’nâsına isti’mâl olunur, savt münâsebetiyle; yukâlu: مَا بِالدَّارِ نَاخِرٌ أَيْ أَحَدٌ Ve bu nefy makâmına mahsûstur.