اَلْمُطْرَقَةُ [el-mutrakat] (مُكْرَمَةٌ [mukremet] vezninde) Birbiri üzerine katlanmış nesneye denir. Te’nîsi mevsûf i’tibârıyladır, مَجَانٌّ مُطْرَقَةٌ bu ma’nâdandır. مَجَانٌّ [mecânn] مِجَنٌّ [micenn] lafzının cem’idir ki kalkana denir. Pes مَجَانٌّ مُطْرَقَةٌ birbirinin üzerine katlanıp yâhûd üzerlerine deri ve sinir kaplanmış kalkanlar demek olur ki kat kat dikilmiş ‘Arab papucu tarzında olur. Mü’ellif bununla işbu “لاَ تَقُومُ السَّاعَةُ حَتَّى تُقَاتِلُوا قَوْمًا كَانَ وُجُوهُهُمُ الْمَجَانُّ الْمُطْرَقَةُ” hadîsine telmîh eylemiştir; مُعَظَّمَةٌ [mu’azzamet] vezninde dahi mervîdir. Ya’nî “Kıyâmet kâ’im olmaz tâ ki sizler çehreleri katlanmış yâhûd deri ve sinir kaplanmış kalkan şeklinde değirmi ve yumru ve galîz olan bir tâ’ife ile cenk eylemedikçe.” Pes o sıfatlı tâ’ife ile muhârebe-i İslâmiyye kable kıyâmi’s-sâ’a vâki’ olacaktır. Ve hadîs-i âherde evsâf-ı sâ’ireleri dahi mesrûde olmakla şürrâhın beyânına göre murâd Moğol ve Tatar tâ’ifesidir ki Musta’sim Halîfe zamânında Hülagu Hân ile Bagdâd’a ve sâ’ir diyâr-ı İslâmiyyeye istîlâ-yı tâmm eylediler.