اَلْمُرْتَكُّ [el-murtekk] (مُرْتَدٌّ [murtedd] vezninde) Şol adama denir ki zâhiren belîg ve mıntîk ve sühan-dân görünüp lâkin vakt-i cedel ü husûmet ü muhâverede 'âciz ve ebkem ola; yukâlu: فُلَانٌ مُرْتَكٌّ إِذَا كَانَ تَرَاهُ بَلِيغًا وَإِذَا خَاصَمَ عَيِيَ Ve şol deveye denir ki bünyesi süst olup ve iliği hâlis olmaya, ya’nî sıvık ve selgi ola; yukâlu: جَمَلٌ مُرْتَكٌّ أَيْ رِخْوٌ مَمْذُوقُ النِّقْيِ

اَلْمُرْتَكُّ [el-murtekk] (mîm’in zammı ve râ’nın sükûnuyla ve tâ’nın fethiyle) Şol kimsedir ki ziyâde mest olduğundan kelâmı mütemeyyiz olmamağın fehm olunmaya.