اَلْمَدْشُ [el-medş] (mîm’in fethi ve dâl’ın sükûnuyla) Azca ekl eylemek ma’nâsınadır; yukâlu: مَدَشَ الرَّجُلُ مَدْشًا مِنَ الْبَابِ اْلأَوَّلِ إِذَا أَكَلَ قَلِيلاً Ve az nesne vermek ma’nâsınadır; yukâlu: مَدَشَ لَهُ إِذَا أَعْطَى قَلِيلاً Ve مَدْشٌ [medş] ve مَدُوشٌ [medûş] (صَبُورٌ [sabûr] vezninde) Azca vergiye denir; tekûlu: مَا مَدَشْتُ بِهِ مَدْشًا وَمَدُوشًا أَيْ مَا أَعْطَيْتُهُ Şârih مَا مَدَشْتُ مِنْهُ nüshalarını taglît eylemiştir; ve tekûlu: مَا مَدَشَنِي أَيْ مَا أَعْطَانِي