اَلْمَعْكَلُ [el-ma’kel] (mîm’in ve kâf’ın fethiyle) Habs edecek yer; yukâlu: عَكَلُوهُمْ مَعْكَلَ سُوءٍ Ya’nî yaramaz yere habs olundu. Ve عَكْلٌ ['akl] Yere düşürmek ma’nâsına dahi gelir, yukâlu: عَكَلَهُ إِذَا صَرَعَهُ Ve عَكْلٌ ['akl] Bir husûsta cidd ve sa’y etmeğe dahi derler. Ve عَكْلٌ ['akl] Sürmeğe dahi derler; yukâlu: عَكَلَهُ إِذَا سَاقَهُ Ve Ebû 'Amr eyitti: عَكْلٌ ['akl] Devenin dizin bağlamağa derler; tekûlu: عَكَلْتُ الْبَعِيرَ أَعْكُلُهُ عَكْلًا إِذَا عَقَلْتَ بِرِجْلِهِ Ve عَكْلٌ ['akl] Fikriyle her nesneyi tahmîn etmeğe de derler; tekûlu: عَكَلَ بِرَأْيِهِ إِذَا حَدَسَ Ve عَكْلٌ ['akl] Ölmek ma’nâsına da gelir; yukâlu: عَكَلَ فُلَانٌ إِذَا مَاتَ Ve Ferrâ eyitti: عَكْلٌ ['akl] haber müşevveş ve müşkil olmağa dahi derler; yukâlu: عَكَلَ عَلَيَّ الْخَبَرُ إِذَا أَشْكَلَ