اَللِّفُّ [el-liff] (lâm’ın kesri ve fethiyle, ‘alâ-kavlin harekât-ı selâsıyla) Ta’alluk ve intisâb ma’nâsına müsta’meldir; لَفٌّ [leff]-i şecerden me’hûzdur; yukâlu: جَاءَ الْقَوْمُ وَمَنْ لَفَّ لِفَّهُمْ أَيْ مَنْ عُدَّ فِيهِمْ Ve لِفٌّ [liff] (lâm’ın kesriyle) Sınf-ı insânîye denir; yukâlu: جَاءَ لِفٌّ مِنَ النَّاسِ أَيْ صِنْفٌ Ve hizb ve tâ’ife ma’nâsınadır; yukâlu: لِفٌّ مِنَ النَّاسِ أَيْ حِزْبٌ Ve müctemi’ olmuş cemâ’at-i insânîye denir; cem’i لُفُوفٌ [lufûf] gelir. Ve kabâ’il-i muhtelife ve emâkin-i müteferrikadan müctemi’ cemâ’ate denir, şuradan buradan dirilmiş şühûd-ı zûr derintisi gibi. Ve çayırları birbirine sarmaşmış bâgçe ve merg-zâra denir, kezâlik eşcârı sıklığından birbirine çatılmış ve sokuşmuş olan hıyâbân-zâra denir; ve yukâlu: حَدِيقَةٌ لِفٌّ وَلِفَّةٌ وَيُفْتَحَانِ أَيْ مُلْتَفَّةُ الْأَشْجَارِ