yâhut لو lü. d. İsimlere lâhık olup, 1. Sâhiplik ve mâlikiyyet manasıyla sıfatlar teşkil eder: devletli = devlet sâhibi. paralı = akçeye mâlik. 2. Mukârenet ve şümûl ve iltizâm beyân eder: manalı = manası olan. sulu = suyu çok olan. yağlı = yağla yapılmış. 3. İttisâf ve mevsûfiyyet beyân eder: akıllı = âkıl. sabırlı = sabûr. zahmetli = zor. kibirli = mütekebbir. 4. Mensûbiyyet beyân eder: İstanbullu = İstanbul ahâlîsinden olan. İranlı = İranî. Fransalı = Fransız. 5. Masdariyyet ismine iltihâk ederek sîga-i iltizâmiyyeyi teşkil eder ve bu halde “مه me” edât-ı masdariyyetinin “ه he” si hazf olunur: گلملی gelmeli (گلمەلی gelmeli); يازملی yazmalı (يازمەلى yazmalı); gitmeliyim, gitmelisin, gitmelidir, gitmeliyiz, gitmelisiniz, gitmelidirler. 6. sîga-i gâiyeye iltihâk edip sîğa-ı ibtidâiyyeyi teşkil eder: geleli = gelindiği günden beri. yazalı = yazdığı vakitten beri. geldim geleli = geldiğim andan itibâren, geldiğim vakitten şimdiye kadar. geleliden beri = gelindiği zamandan şimdiye kadar. — resmî unvanlarda eski imlâsıyla “lü” yazılmak âdet olmuştur: rif‘atlü, saâdetlü, devletlü. — ince hecelerden sonra “ی ye” veya “و vav ” ince, ve kalın heceler akîbinde kalın okunur.