الْكَفِيءُ [el-kefî’] (أَمِيرٌ [emîr] vezninde) ve الْكُفْءُ [el-kuf’] (kâf’ın zammı ve fâ’nın sükûnuyla) ve الْكَفْءُ [el-kef’] (kâf’ın fethi ve fâ’nın sükûnuyla) ve الْكِفْءُ [el-kif’] (kâf’ın kesriyle) ve الْكُفُوءُ [el-kufû’] (قُعُودٌ [ku’ûd] vezninde) Misl ve hemtâ ma’nâsınadır ki bir nesneye kadr ü menzilette müsâvî olan nesneden ‘ibârettir ki Türkîde bektaş ta’bîr olunur. Cem’leri أَكْفَاءٌ [ekfâ’] gelir, أَعْمَالٌ [a’mâl] vezninde ve كِفَاءٌ [kifâ’] gelir كِرَامٌ [kirâm] vezninde; yukâlu: هَذَا كِفَاؤُهُ كَمَا ذُكِرَ وَكَفِيئُهُ وَكُفْؤُهُ وَكَفْؤُهُ وَكِفْؤُهُ وَكُفُوءُهُ أَيْ مِثْلُهُ