fl. 1. Korkuya tâbi ve dûçâr olmak, havf etmek: gece vakti yalnız dışarı çıkmaya korkar; çok korkan adam muhârebeye gitmemeli. 2. Çekinmek, ihtirâz ve ictinâp etmek, sakınmak: Allah’tan korkmalı; ben yetimin malına el sürmekten korkarım; korktuğuma uğradım. 3. Ürkmek, dehşet duymak, tevahhuş etmek: örümcekten korkan adamlar vardır. 4. Cesâret edememek, tâbi ve mutî’ olmak: babasından, mualliminden çok korkuyor. 5. Vehm ve endişe etmek, hoşlanılmayacak bir zanda bulunmak: korkarım siz giderseniz geri dönmeyeceksiniz; korkarım şu ayna yolda kırılacaktır; korkma ben seni bırakmam.