(a. i.) : 1) hisse, pay, nasip. 2) tartı, ölçü ve bölüşmelerde doğru iş görme. 3) parça parça ödenen bir borç ve sâirenin her defada verilen kısmı, taksit.

اَلْقِسْطُ [el-kist] (kâf’ın kesriyle) 'Adl ve dâd eylemek ma’nâsınadır; yukâlu: قَسَطَ الْحَاكِمُ قِسْطًا مِنَ الْبَابِ الثَّانِي وَالْأَوَّلِ إِذَا عَدَلَ Ve قِسْطٌ [kist] عَدْلٌ [‘adl] kelimesi gibi mübâlagaten vasf-bi’l-masdar olarak isti’mâl olunur; müfred ve cem’i müsâvî olur; yukâlu: رَجُلٌ قِسْطٌ وِرِجَالٌ قِسْطٌ وَمِيزَانٌ قِسْطٌ وَمَوَازِينُ قِسْطٌ Ve قِسْطٌ [kist] Hisse ve nasîb ma’nâsınadır; yukâlu: وَفَّاهُ قِسْطَهُ أَيْ حِصَّتَهُ وَنَصِيبَهُ Ve قِسْطٌ [kist] Bir gûne ölçeğe denir ki nısf-ı sâ’ alır ve ba’zen onunla âbdest alınır. Ve minhu’l-hadîsu: “إِنَّ النِّسَاءَ مِنْ أَسْفَهِ السُّفَهَاءِ إِلاَّ صَاحِبَةَ الْقِسْطِ وَالسِّرَاجِ” كَأَنَّهُ أَرَادَ الَّتِي تَخْدُمُ بَعْلَهَا وَتُوَضِّئُهُ وَتَزْدَهِرُ بِمِيضَأَتِهِ وَتَقُومُ عَلَى رَأْسِهِ بِالسِّرَاجِ Hâsıl-ı ma’nâ budur ki “Tahkîk nisvân tâ’ifesi süfehânın ziyâdesiyle sefîh olanlarındandır, lâkin zevcleri âbdest aldıkları vaktte ellerine âbdest suyu koyup ve ibrîk ve mataralarını hıfz edip ve gece vakti taşra çıktıkta aydınlık için başları üzere çerâg tutmak gibi hizmetlerine mübâderet ve müdâvemet eden hatun değildir. Ve قِسْطٌ [kist] Mikdâr ma’nâsınadır; yukâlu: قِسْطُهُ كَذَا أَيْ مِقْدَارُهُ Ve rızk ve rûzî ma’nâsına müsta’meldir; yukâlu: يَأْتِيهِ قِسْطُهُ الْمَقْسُومُ أَيْ رِزْقُهُ Ve teraziye denir, mîzân ma’nâsına. Ve bardağa denir; tekûlu; شَرِبْتُ مِنَ الْقِسْطِ أَيِ الْكُوزِ

اَلْقِسْطُ [el-kist] (kâf’ın kesri ve sîn’in sükûnuyla) 'Adl ma’nâsınadır. Ve قِسْطٌ [kist] Şol kîleye derler ki o nısf-ı sâ’dır. Ve قِسْطٌ [kist] Hisse ve nasîb ma’nâsına dahi gelir.