اَلْكِرَاضُ [el-kirâd] (كِتَابٌ [kitâb] vezninde) Eksik doğurmağa ve eksik yavruya denir, خِدَاجٌ [hidâc] ma’nâsınadır; yukâlu: وَضَعَهُ كِرَاضًا أَيْ خِدَاجًا Ve buğur deveye denir; ‘alâ-kavlin erkek devenin menîsine denir ki nâkanın rahimi onu kabûl eyledikten sonra taşra def’ eylemiş ola. Ve rahimde olan halka halka boğumlara ve bükümlere denir; müfredi كِرْضٌ [kird]dir kâf’ın kesriyle yâhûd كُرْضَةٌ [kurdat]tır kâf’ın zammıyla. Ve yayın yukarısında olan şol kertiğe denir ki ona kirişin kenârda düğüm yerleri atılır. Ve كِرَاضٌ [kirâd] كَرِيضٌ [kerîd] yapmak ma’nâsınadır; yukâlu: كَرَضَ الرَّجُلُ كِرَاضًا مِنَ الْبَابِ اْلأَوَّلِ إِذَا عَمِلَ الْكَرِيضَ

اَلْقِرَاضُ [el-kirâd] (kâf’ın kesriyle) Bi-ma’nâhâ; yukâlu: قَارَضْتُ فُلَانًا قِرَاضًا أَيْ دَفَعْتُ إِلَيْهِ مَالًا لِيَتْجَرَ فِيهِ وَيَكُونَ الرِّبْحُ بَيْنَكُمَا عَلَى مَا تَشْتَرِطَانِ وَالْوَضِيعَةُ عَلَى الْمَالِ Ya’nî zarar mâl üzerine olmakla.

اَلْكِرَاضُ [el-kirâd] (kâf’ın kesriyle) Erkek menîsidir ki nâkanın rahimi onu kabûl ettikten sonra taşra bırakır. Ve كِرَاضٌ [kirâd] Rahimin şikenlerine dahi derler; cem’dir, lafzından müfredi yoktur. Ve Ebû 'Ubeyde eyitti: onun müfredi كُرْضَةٌ [kurdat]tır kâf’ın zammıyla.