fl. 1. Mâyi’ bir şey ateşte fıkır fıkır etmek, galeyân eylemek, cûş u hurûşa gelmek: bu su kaynadı mı? 2. Kaynar su içinde pişmek: bu et daha kaynamadı. 3. Şişip kabarmak, ekşimek, tahammur etmek: şıra kaynamaya başladı; midesi kaynıyormuş. 4. Yerden şiddetle nebeân etmek, feverân etmek: yerden su kaynıyor. 5. Kesret üzere bulunup kaynayan su gibi hareket etmek: bu dolapta karıncalar kaynıyor. 6. Birleşmek, yapışmak: kırılan kol kemiği kaynadı. 7. Gizlice ve el altından tertip olunmak: burada bir iş kaynıyor. 8. Rahat durmamak, cûş u hurûşta olmak, deprenmek: deniz kaynıyor; bu adam kaynayıp duruyor. 9. Suyun içinde batmak; ka’r-ı deryâya inmek: o koca gemi beş dakikada kaynadı. 10. Mahv olmak: bizim paralar kaynadı gitti.

Kaynatmak vesâire. ba: قاينامق kaynamak vesâire.

v. i. 1. To boil. 2. To be boiled. 3. To effervesce, ferment. 4. To spout or well up out of the earth, etc. 5. For iron, etc., to weld. 6. To join, unite. 7. For a ship, etc., to sink in deep water, to founder. 8. For mischief or sedition to be brewing. 9. For heat to be intense. 10. To be intensely sultry. 11. To swarm, as insects, the rabble, etc.