1. Bir yere, bir şey üzerine karınca üşüşmek. 2. Vücudun bir yerindeki uyuşukluktan sonra, o yerde karıncalar dolaşır gibi bir izlenim uyanmak.

fl. 1. Karınca peydâ etmek, karınca dolmak: reçeller kilerde karıncalandı. 2. Uyuşup üstünde karıncalar geziyor veya iğneler batıyor gibi görünmek: ayağım, elim karıncalanıyor. 3. Pastan delik deşik olmak: toplar rutûbetten karıncalanmış.

v. i. 1. To become infested with ants. 2. To have or give the sensation of formication. 3. For a metal to become honeycombed.