ft. 1. Birdenbire elini uzatıp şiddetle almak, çarpmak, kavramak, alıp götürmek: kurt bir kuzuyu kapıp gitti; yerde bir elma görünce hemen kaptı. 2. Zorla almak, cebren ahz, gasp, yağma, nehb etmek: parayı elinden kaptı; kimse de bir şey gördü mü hemen kapmaya çalışır. 3. Uzaktan çekip almak, cezb ve celb etmek, cüz’î temas ve takarrubla hemen çekmek, yakalamak: hastalık kapmak; sıtmayı kaptı; huy kapmak; nem kapmak. 4. Kelepir bulup hemen yakalamak: güzel bir ev kaptı; orasını kapabilirsen hiç durma. 5. Isırmak, önüne geleni kapmak.

v. t. 1. To snatch suddenly or violently. 2. To acquire involuntarily (any undesirable adjunct). 3. To manage to win (a desirable thing) by favor or importunity, etc.