اَلْقَشَفُ [el-kaşef] (fethateynle) Bir adamın gövdesi dâ’imâ kîrli pâslı murdâr ve mülevves olmaya denir. Her ne kadar tatahhur ve igtisâle ihtimâm ederse de bu hâlet ba’zı kimselerde halkî olur; yukâlu: قَشِفَ الرَّجُلُ قَشَفًا مِنَ الْبَابِ الرَّابِعِ إِذَا قَذِرَ جِلْدُهُ Ve bir adamın üstü başı eskili püskülü perîşân-kıyâfet olmak ma’nâsınadır; yukâlu: قَشِفَ فُلاَنٌ إِذَا رَثَّتْ هَيْئَتُهُ وَسَائَتْ حَالُهُ وَيُقَالُ فِيهِ قَشَفٌ Ve teng-ma’âş olmak ma’nâsınadır; yukâlu: قَشِفَ فُلاَنٌ إِذَا ضَاقَ عَيْشُهُ