i. 1. Mâyi’ veya taneler hâlinde olan yiyeceği kaptan alıp ağza götürmeye mahsus oyulmuş ve kaşınmış âlet, mil’aka: tahta, bağa, maden gümüş kaşık; çorba kaşığı = âdî sofra kaşığı; hoşaf kaşığı = ağza sığmayıp, hoşafı içmeye mahsus büyük ve müdevver cinsi; tatlı kaşığı = tatlı ve reçel yemeye mahsus küçüğreği; çay, kahve kaşığı = fincan tabağına konan küçüğü. 2. Bir kaşık dolusu, bir kaşığın aldığı miktar; ve mc. Cüz’î miktar, biraz: bir kaşık çorba içtim, bir kaşık su.

s. 1. A scraper, a scratcher, instrument for scraping. 2. A spoon, also, a spoonful.