ft. 1. Sert bir şeyi darb ve sadme ile parçalara ayırmak, kesr ü şikest etmek: taşı, aynayı, cevizi deyneği kırmak. 2. Doğramak, paralamak, kaba ve iri öğütmek: ekmeği kırmak, bulguru kırmak. 3. Batırmak, kahr u tedmîr etmek, mağlûb ve itlâf eylemek: düşmanın askerini kırdı. 4. İndirmek, tenzil etmek: fiyatını kırdı. 5. Müeccel bir senet, poliçe, sûret vesâirenin bir miktarını tenzil ile, üst tarafını peşin vermek, iskonto etmek: filân sarrâf poliçe, eshâm, maaş sûreti vesâire kırar; yüzde yirmi eksiğine kırarlar. 6. Gücendirmek, hatır yapmamak: bu kadarcık şey için beni kırmayın; ben sizi kırmam. 7. Bükmek, katlamak: şu kâğıdı, şu bezleri kırıp toplayın. 8. Çok hayvanât kesmek. 9. Külliyetli akçe kazanmak: amma da para kırdı. 10. Bir şeyin şiddetini kesmek, indirmek: güneş soğuğu kırdı; yağmur fırtınayı kırar. 11. Teskîn etmek: inadı kırmak; kuluncu kırmak.

v. t. (aor. قیرار kırar) 1. To break, to crack, split, notch, etc. 2. To hurt the feelings, to offend or mortify. 3. To fold, to crease, to pleat. 4. To kill, destroy in large numbers. 5. To discount (a bill, etc.), to change (money). 6. To mitigate, abate severity (of cold, etc.). 7. To injure (the credit of a person). 8. To refuse, reject (a request). 9. To abate (a price).