(a. i.) : narh koyma, fiat biçme.

(“ga” uzun okunur, a. i.) : çocuğun diş çıkarması.

اَلْإِشْعَارُ [el-iş’âr] (hemzenin kesriyle) Bir adama bir nesneyi bildirmek ve âgâh eylemek ma’nâsınadır; yukâlu: أَشْعَرَهُ الْأَمْرَ وَبِهِ إِذَا أَعْلَمَهُ Ve çizme makûlesi nesnenin koncu içre kıl döşemek ma’nâsınadır ki bedevî A’râbın astarları yerindedir; yukâlu: أَشْعَرَ الْخُفَّ إِذَا بَطَّنَهُ بِشَعْرٍ Ve anası karnında olan yavru kıllanmak ve tüylenmek ma’nâsınadır; yukâlu: أَشْعَرَ الْجَنِينُ إِذَا نَبَتَ عَلَيْهِ الشَّعْرُ Ve hayvân kısmı tüylenmiş yavru düşürmek ma’nâsınadır; yukâlu: أَشْعَرَتِ النَّاقَةُ إِذَا أَلْقَتْ جَنِينَهَا وَعَلَيْهِ شَعْرٌ Ve bir kimseye شِعَارٌ [şi’âr] giydirmek ma’nâsınadır; yukâlu: أَشْعَرَهُ الشِّعَارَ إِذَا أَلْبَسَهُ غَيْرُهُ Ve derûne gam ve tasa yapışmak ma’nâsına müsta’meldir ki gûyâ bedende olan kıl mesâbesinde olur; yukâlu: أَشْعَرَ الْهَمُّ قَلِبْي إِذَا لَزِقَ بِهِ Ve bir şey’i bir şey’e yapıştırmak ma’nâsına müte’addî olur; yukâlu: أَشْعَرَهُ بِهِ إِذَا أَلْزَقَهُ بِهِ Ve cenkte her fırka şi’ârlarıyla nidâ eylemek ‘alâ-kavlin her fırka birbirini bilip tanımak için kendilerine şi’âr vaz’ ve ta’yîn kılmak ma’nâsınadır; yukâlu: أَشْعَرَ الْقَوْمُ إِذَا نَادَوْا بِشِعَارِهِمْ أَوْ جَعَلُوا لِأَنْفُسِهِمْ شِعَارًا Ve hacc menâsikinden kurbân devesine i’lâm için 'alâmet ve nişân eylemek ma’nâsınadır ki murâd hörgücünün sağ tarafını bıçakla bir mikdâr şakk edip yâhûd bir nesne ile dürtüp kanatırlar, tâ ki kurbânlık olduğuna nişân ola; yukâlu: أَشْعَرَ الْبَدَنَةَ إِذَا أَعْلَمَهَا وَهُوَ أَنْ يَشُقَّ جِلْدَهَا أَوْ يَطْعَنَهَا حَتَّى يَظْهَرَ الدَّمُ Ve temrene ve bıçağa pirâzvâne geçirmek ma’nâsınadır; yukâlu: أَشْعَرَ النِّصَابَ وَالنَّصْلَ إِذَا جَعَلَ لَهَا شَعِيرَةً