(a. i. nahb’dan. c. : intihabat) : 1) seçme, seçilme. 2) seçim. 3) s. en güzel. beyt-i intihâb : ed. bir kıt’a veya kasidenin en güzel beyti.

(a. i. nehb’den c. : intihabat) : yağma ile mal alma, kapışma, talanlama.

iz. ar. cm. intihâbât. [نخب nahb’dan ms. ifti’âl] 1. Seçme, öründeleme, bir şeyin en güzîdesini ayırıp alma: filân dîvândan birkaç kıta intihâb ettim; intihâb olunmuş kitaplar. 2. Bir meclis-i idâre veya belediye için a’zâ ta’yini ve bunun için kânûnen îfâ olunan muâmelât: belediye hey’eti henüz intihâb olunmadı. 3. Tâliplerin içinde en muktedir ve müstahıklarının tefrîk ve ta’yîni: intihâb-ı memurîn.

vn. 1. A moaning loudly in weeping. 2. A gasping loudly in breathing.

vulg. intahâb, vn. A choosing; a selecting; an electing; a preferring; selection; election; preference.

vn. A carrying. away plunder.