اَلْهِوَاءُ [el-hivâ’] (كِسَاءٌ [kisâ’] vezninde) Bir nesneye ikbâl ve teveccüh eylemek ma’nâsınadır, niteki لِوَاءٌ [livâ’] bir nesneye ense verip yüz döndürmek,إِدْبَارٌ [idbâr] ma’nâsınadır. Ve bunlar müzdevicen isti’mâl olunur,bir kerre rıfk ve mülâyemet gösterip ve bir def’a şiddetle mu’âmele eylemek mevki’ine mahsustur,meselâ bir adam bir nesneyi inkâr yâhûd ta’assub eyledikte gâh sühûlet ve mülâyemet ve gâh teşdîd ve tazyîk eylemek gibi; yukâlu: عَامَلَهُ بِالْهِوَاءِ وَاللِّوَاءِ وَهُوَ أَنْ يُقْبِلَ بِالشَّيْءِ وَيُدْبِرَ أَيْ يُلَايِنُهُ مَرَّةً وَيُشَادُّهُ أُخْرَى