اَلْهَرْءُ [el-her’] (hâ’nın fethi ve râ’nın sükûnuyla) Fuhş ve kabîh kelimâtı çok söylemek, ‘alâ-kavlin hatâ ve galat sözleri çok söylemek ma’nâsınadır; yukâlu: هَرَأَ الرَّجُلُ هَرْءًا مِنَ الْبَابِ الثَّالِثِ إِذَا أَكْثَرَ الْخَنَا أَوِ الْخَطَأَ Ve هَرْءٌ [her’] ve هِرَاءَةٌ [hirâ’et] (كِتَابَةٌ [kitâbet] vezninde) Soğuk, pek serd ve şedîd olmakla insânı yâ hayvânı üşütüp helâk edeyazmak, ‘alâ-kavlin helâk eylemek ma’nâsınadır; yukâlu: هَرَأَهُ الْبَرْدُ هَرْءًا وَهِرَاءَةً مِنَ الْبَابِ الْمَزْبُورِ إِذَا اشْتَدَّ عَلَيْهِ حَتَّى كَادَ يَقْتُلُه أَوْ قَتَلَهُ Ve yel pek bârid ve mü’essir esmek ma’nâsınadır; yukâlu: هَرَأَتِ الرِّيحُ إِذَا اشْتَدَّ بَرْدُهَا Ve eti gereği gibi nuzc bulunca pişirmek ma’nâsınadır; yukâlu: هَرَأَ اللَّحْمَ أَيْ أَنْضَجَهُ Ve هَرْءٌ [her’] ve هُرْءٌ [hur’] (hâ’nın zammıyla) ve هُرُوءٌ [hurû’] (قُعُودٌ [ku’ûd] vezninde) Et gereği gibi pişip yeprimek ma’nâsınadır; yukâlu: هَرِئَ اللَّحْمُ هَرْءًا وَهُرْءًا وَهُرُوءًا مِنَ الْبَابِ الرَّابِعِ إِذَا نَضِجَ حَتَّى يَتَفَسَّخَ

اَلْهَرِيءُ [el-herî’] (hâ’nın fethi ve râ’nın kesri ve meddiyle) Şol et ki ziyâde pişmiş ola. Ve هَرْءٌ [her’] Kezâlik kabîh kelimât etmek; yukâlu: هَرَأَ الرَّجُلُ فِي مَنْطِقِهِ إِذَا قَالَ الْخَنَاءَ وَالْقَبِيحَ Ve خَنَاءٌ [hanâ’] feth-i hâ’ ile ve nûn ile fuhş söylemeğe derler. Ve هَرْءٌ [her’] Hatâ söylemeğe dahi derler; yukâlu: هَرَأَ الْكَلَامَ إِذَا أَكْثَرَ مِنْهُ فِي خَطَإٍ