اَلْخَرَعُ [el-hara’] (fethateynle) Koyun kısmının kulağına mahsûs bir gûne nişâna denir ki her kulağını uzunluğuna ikişer pâre kesip dilmekle üç dilim ederler, orta dilimi kulağın üzerine doğru salınıp kalır. Ve خَرَعٌ [hara’] Bedende en ve oynak yerlerinde olan sölpüklüğe ve gevşekliğe denir ki ba’zılarında olur; yukâlu: فِي مَفَاصِلِهِ خَرَعٌ أَيْ لِينٌ وَرَخَاوَةٌ Ve medhûşluğa denir; yukâlu: أَخَذَهُ مِنْهُ خَرَعٌ أَيْ دَهَشٌ Ve za’îf ve zebûn olmak ma’nâsınadır; yukâlu: خَرِعَ الرَّجُلُ خَرَعًا مِنَ الْبَابِ الرَّابِعِ إِذَا ضَعُفَ Ve kırılmak ma’nâsınadır; yukâlu: خَرِعَ الشَّيْءُ إِذَا انْكَسَرَ Ve hurmâ ağacının budak diplerinde olan omçaları gidip düzelmek ma’nâsınadır; yukâlu: خَرِعَتِ النَّخْلَةُ إِذَا ذَهَبَ كَرَبُهَا

اَلْخَرَعُ [el-hara’] (fethateynle) Gevşek ve sölpük olmak; yukâlu: خَرِعَ الرَّجُلُ مِنَ الْبَابِ الرَّابِعِ إِذَا ضَعُفَ Ve hurmâ ağacının kerebi gitmeğe dahi derler. Ve كَرَبٌ [kereb] fethateynle hurmâ budağının diplerine derler ki omuz misâlinde olur; yukâlu: خَرِعَتِ النَّخْلَةُ إِذَا ذَهَبَ كَرَبُهَا