(a. i. hirfet’den c.) : 1) meslekdaş, san’at arkadaşı, (bkz. : hirfet). 2) herif, âdî ve bayağı adam. 3) teklifsiz dost.

(a. i.) : sonbahar, güz.

sıf. iz. ar. [hirfet’den sıfm.] 1. Sanat arkadaşı, hem-meslek. 2. İşret ve cümbüş arkadaşı. 3. [tr. zebân-zedi: herîf] âdî ve bayağı adam, hakîr ve nâdân şahıs: a harîf! 4. Adam, şahs-ı sâlis, öteki: harîf size açıktan söylüyor siz anlamıyorsunuz; harîf size haber verdi ne kabahati var?

iz. ar. Güz mevsimi, hazan.

vulg. herif, s. (pl. حرفا) 1. A mate, a comrade, an associate; an equal 2. A boon companion, 3. An antagonist. 4. (in contempt) A chap, a fellow.

s. The autumn, the season of fruit-gathering.

اَلْخَرِيفُ [el-harîf] (hâ’nın fethi ve râ’nın kesri ve meddiyle) Güz faslıdır ki onda meyveler kemâlin bulup devşirilir. Ve خَرِيفٌ [harîf] Devşirilen meyveye dahi derler. Ve خَرِيفٌ [harîf] Güz eyyâmında yağan yağmura dahi derler; yukâlu: خَرَفْنَا أَيْ أَصَابَنَا مَطَرُ الْخَرِيفِ وَخَرَفَتِ الْأَرْضُ