الْفَرَأُ [el-fere’] (mehmûzen maksûren جَبَلٌ [cebel] vezninde) ve الْفَرَاءُ [el-ferâ’] (سَحَابٌ [sehâb] vezninde) Yaban eşeğine denir; hımâru’l-vahş ma’nâsına, ‘alâ-kavlin yaban eşeğinin gencine denir. Cem’i أَفْرَاءٌ [efrâ’] gelir ki cem’-i kıllettir ve فِرَاءٌ [firâ’] gelir fâ’nın kesriyle ki cem’-i kesretidir; ve minhu’l-meselu: “كُلُّ الصَّيْدِ فِي جَوْفِ الْفَرَا” أَيْ كُلُّهُ دُونَهُ

اَلْفَرَعُ [el-fera’] (fethateynle) Nâkanın yâhûd koyunun ve keçinin en evvel doğurduğu yavrusuna denir; Câhiliyye’de onu sanemlerine kurbân ederler idi; ve minhu’l-hadîsu: “لاَ فَرَعَ وَلاَ عَتِيرَةَ” Ve ba’zılar ‘indinde Câhiliyye’den birinin devesi yüz mihâra bâlig oldukta bir genç ve a’lâ devesini sanemine kurbân ederler idi; فَرَعٌ [fera’] dedikleri o kurbân eyledikleri devedir. Mukaddemâ ehl-i İslâm dahi o minvâl üzere birini zebh eder olup ba’dehu nesh ve nehy sâdır olmakla ferâgat eylediler. Müfredi فَرَعَةٌ [fere’at] ve cem’i فُرُعٌ [furu’]dur zammeteynle. Ve فَرَعٌ [fera’] Bölmeğe denir; yukâlu: تَرَاضَوْا بِالْفَرَعِ أَيْ بِالْقِسْمِ Ve Basra ile Kûfe beyninde bir mevzi’ ismidir. Ve أَفْرَعُ [efra’] lafzından masdar olur, başın saçı tâm ve vâfir olmak ma’nâsına; yukâlu: فَرِعَ الرَّجُلُ فَرَعًا مِنَ الْبَابِ الرَّابِعِ إِذَا كَانَ أَفْرَعَ أَيْ تَامَّ الشَّعْرِ Ve فَرَعٌ [fera’] Kehleye denir; râ’nın sükûnuyla da câ’izdir. Müfredi فَرَعَةٌ [fere’at]tır, قَمْلَةٌ [kamlet] gibi; râ’nın sükûnuyla da lügattır; yukâlu: فِي قَمِيصِهِ فَرَعٌ كَثِيرٌ أَيْ قَمْلٌ Ve فَرَعٌ [fera’] Kırba ve tulum tâm ve kebîr olmamakla büyütüp karâr üzere kılmak için sonradan ziyâde kılınmış yamaya denir.