(a. i.) : bir şeyin içyüzünü araştırma, arama.

اَلْفَخْشُ [el-fahş] (fâ’nın fethi ve hâ-yı mu’cemenin sükûnuyla) Bir nesneyi telef ve zâyi’ kılmak ma’nâsınadır; yukâlu: فَخَشَ الشَّيْءَ فَخْشًا مِنَ الْبَابِ الثَّالِثِ إِذَا ضَيَّعَهُ

اَلْفَحْصُ [el-fahs] (fâ’nın ve hâ-yı mühmelenin sükûnuyla) Bir şey’in iç yüzünü eşeleyip gereği gibi teftîş eylemek ma’nâsınadır; yukâlu: فَحَصَ عَنْهُ فَحْصًا مِنَ الْبَابِ الثَّالِثِ إِذَا بَحَثَ عَنْهُ Ve yağmur yerin yüzünü sıyırıp toprağını devirmek ma’nâsına müsta’meldir; yukâlu: فَحَصَ الْمَطَرُ التُّرَابَ إِذَا قَلَبَهُ Ve sür’at eylemek ma’nâsınadır; yukâlu: فَحَصَ فُلاَنٌ إِذَا أَسْرَعَ Ve çocuğun ön dişleri oynamak ma’nâsınadır; yukâlu: فَحَصَ الصَّبِيُّ إِذَا تَحَرَّكَتْ ثَنَايَاهُ Ve bağırtlak kuşu toprağı eşinip yuva edinmek ma’nâsınadır; yukâlu: فَحَصَ الْقَطَا التُّرَابَ إِذَا اتَّخَذَ فِيهِ أُفْحُوصًا Ve فَحْصٌ [fahs] Mutlakan sâkin olacak mevzi’e denir. Ve فَحْصٌ [Fahs] Magrib’de birkaç mevzi’e denir ki izâfetle müte’ayyen olurlar. فَحْصُ طُلَيْطِلَةَ [Fahsu tuleytilet] ve فَحْصُ أُكْشُونِيَةَ [Fahsu Ukşûniyet] ve فَحْصُ إِشْبِيلِيَّةَ [Fahsu İşbîliyyet] ve فَحْصُ الْبَلُّوطِ [Fahsu’l-Bellût] ve فَحْصُ الْأَجَمِّ [Fahsu’l-Ecemm] ve فَحْصُ سُورَنْجِينَ [Fahsu Sûrencîn] dedikleri mevâzi’dir.

vn. & s. An investigating.

vn. & s. 1. A bird’s hollowing out the ground in order to nestle down. 2. An investigating; investigation.

اَلْفَحْصُ [el-fahs] (fâ’nın fethi ve hâ’nın sükûnuyla) Bir nesneyi sorup teftîş etmek.