(Ar.) [Erkek] ─ Bir karşılık beklemeden yalnızca şeref ve iftihar vesilesi olarak kabul edilen iş. (İş, sıfat, unvan). Fahri aza, fahri üye; maaşsız, ücretsiz veya müessese için gurur kaynağı olan kişi. FAHRİYYE: (Ar.) [Kadın] ─ (bkz. Fahri). İslami edebiyatla, şairlerin kendi vasıflarından, faziletlerinden ve şairlik kuvvetlerinden bahsettikleri şiirler. Daha çok kasidelerin bir bölümü bu şekildedir. FAHRUNNİSA: (Ar.) [Kadın] ─ (bkz. Fahir). ─ Çok övünen, şanlı, şerefli, onurlu kadın. FAİK: (Ar.) [Erkek] 1. Üstün, seçkin, yüksek, ileri. 2. Mümtaz, manevi olarak üstün olan.