اَلْفَاقُ [el-fâk] Ta’âmla dolu kâseye denir. Şârihin beyânına göre aslı فَوَقٌ idi fethateynle. Ve tabh olunmuş zeytûn yağına denir. Ve sahrâya denir. Ve bir arzın ismidir. Ve bünye ve endâmı selgi ve muztarib uzun adama denir. Ve bir su kuşu adıdır ki boynu uzun olur. Ve فَاقٌ [fâk] Masdar olur, فَوْقٌ [fevk] gibi; bunun da aslı فَوَقٌ [fevak]tır fethateynle, ke-mâ se-yuzkeru; okun gezi eğilmek, 'alâ-kavlin ufanmak ma’nâsınadır; yukâlu: فَاقَ السَّهْمُ يَفَاقُ فَاقًا وَفَوْقًا إِذَا مَالَ وَانْكَسَرَ Ve bu bâb-ı râbi’dendir, ke-mâ se-yuzkeru.