hc. [iltihâk ettiği kelimenin hecelerine göre “د dal”ın fethası hafif veya sakil telaffuz olunur. 1. İbtidâ beyân eder: İstanbul’dan Edirne’ye kadar; evden çıkmak; gökten düşmek; yerden kalkmak. 2. Mürûr ve ubûr beyân eder: buradan geçti, karadan geldim; denizden gideceğim; önden, arkadan, yandan gidiyordum. 3. Failiyyet ve sudûr ve hudûs beyân eder: bu iyiliği sizden bilirim; bu mektup kimden geldi? bu haber nereden çıktı? 4. Sebebiyet ve illet beyân eder: sıtmadan mustariptir; hummadan vefât etti; cehâletinden öyle söylüyor; yağmur yağmadığından ekinler yandı; bu iş neden böyle oldu? 5. Bir şeyin neden mamûl olduğunu gösterir: taştan bir köprü; tahtadan kaşık. 6. Külliyet ve cüz’iyyet yani bir küllden cüz olduğuna delâlet eder: ulemâdan bir zât; tüccârdan iki kişi. 7. Efdaliyyet beyân eder yani müfaddalun-minhe girer: salon yatak odasından büyüktür; bundan iyi şey olmaz. 8. Zamanca sebk ve ibtidâ beyân eder: ben evvelden bilirdim; bu iş eskiden böyledir; onlar dünden geldi; yarından biz hazırlanalım; müsvedde çoktan hazırdır. 9. Tarz ve üslûp beyân eder: toptan = mecmûan; açıktan = zâhiren; birden = defaten. Bir defada; en azdan = ekallî; gizliden = hafiyyen; temelden = esâsen, baştan = re’sen; yeniden = müceddiden, ez-ser-i nevi; ezberden = ezber olarak.

hc. [iltihâk ettiği kelimenin hecelerine göre “د dal”ın fethası hafif veya sakil telaffuz olunur. 1. İbtidâ beyân eder: İstanbul’dan Edirne’ye kadar; evden çıkmak; gökten düşmek; yerden kalkmak. 2. Mürûr ve ubûr beyân eder: buradan geçti, karadan geldim; denizden gideceğim; önden, arkadan, yandan gidiyordum. 3. Failiyyet ve sudûr ve hudûs beyân eder: bu iyiliği sizden bilirim; bu mektup kimden geldi? bu haber nereden çıktı? 4. Sebebiyet ve illet beyân eder: sıtmadan mustariptir; hummadan vefât etti; cehâletinden öyle söylüyor; yağmur yağmadığından ekinler yandı; bu iş neden böyle oldu? 5. Bir şeyin neden mamûl olduğunu gösterir: taştan bir köprü; tahtadan kaşık. 6. Külliyet ve cüz’iyyet yani bir küllden cüz olduğuna delâlet eder: ulemâdan bir zât; tüccârdan iki kişi. 7. Efdaliyyet beyân eder yani müfaddalun-minhe girer: salon yatak odasından büyüktür; bundan iyi şey olmaz. 8. Zamanca sebk ve ibtidâ beyân eder: ben evvelden bilirdim; bu iş eskiden böyledir; onlar dünden geldi; yarından biz hazırlanalım; müsvedde çoktan hazırdır. 9. Tarz ve üslûp beyân eder: toptan = mecmûan; açıktan = zâhiren; birden = defaten. Bir defada; en azdan = ekallî; gizliden = hafiyyen; temelden = esâsen, baştan = re’sen; yeniden = müceddiden, ez-ser-i nevi; ezberden = ezber olarak.

s. For دڭ den q. v.

prep. 1. From. 2. Through 3. Out of. 4. By, through, by means of. 5. About, concerning. 6. Of. 7. Than (in comparison).