اَلضَّيْفُ [ed-dayf] (سَيْفٌ [seyf] vezninde) Konuk, mihmân ma’nâsınadır. Fi’l-asl masdar olmakla müfred ve cem’e ıtlâk olunur. Ve gâh olur ki أَضْيَافٌ [adyâf] ve ضُيُوفٌ [duyûf] ve ضِيفَانٌ [dîfân] üzere cem’lenir. Ve ضَيْفٌ [dayf] müzekker ve mü’ennese ıtlâk olunur ve tâ-i te’nîs dahi ilhâk olunur; yukâlu: رَجُلٌ وَرِجَالٌ ضَيْفٌ وَامْرَأَةٌ ضَيْفٌ وَضَيْفَةٌ Ve ضَيْفٌ [dayf] Masdar olur, hatun hayz görmek ma’nâsınadır; yukâlu: ضَافَتِ الْمَرْأَةُ تَضِيفُ ضَيْفًا إِذَا حَاضَتْ Ve ضَيْفٌ [dayf] ve ضِيَافَةٌ [diyâfet] (كِتَابَةٌ [kitâbet] vezninde) Bir kimseye mihmân olmak ma’nâsınadır; tekûlu: أَضُفْتُهُ أَضِيفُهُ ضَيْفًا وَضِيَافَةً إِذَا نَزَلْتَ عَلَيْهِ ضَيْفًا Ve ضَيْفٌ [dayf] حَرُونٌ [harûn] nâm feresin neslinden bir feresin ismidir. Ve a’lâm-ı nâstandır. Ve meyl eylemek ma’nâsınadır; yukâlu: ضَافَ إِلَيْهِ ضَيْفًا إِذَا مَالَ إِلَيْهِ