جُمَعٌ [cuma’] (cîm’in zammı ve mîm’in fethiyle) جُمْعَةٌ [cum’at]ın cem’i, nitekim mürûr etti. Ve جَمْعَاءُ [cem’â’]ın dahi cem’i gelir, egerçi جَمْعَاءُ [cem’â’]ın cem’inde lâyık olan bu idi ki elifle ve tâ ile cem’ oluna idi, nitekim أَجْمَعُ [ecma’] lafzını vâv’la nûn’la cem’ ettiler, lâkin onun cem’inde جُمَعٌ [cuma’] dediler cîm’in zammı ve mîm’in fethiyle.

اَلْجُمْعَاتُ [el-cum’ât] (cîm’in zammı ve mîm’in sükûnuyla) Cem’i. Ve اَلْجُمَعُ [el-cuma’] (cîm’in zammı ve mîm’in fethiyle) Kezâlik cem’i.