اَلْبُقْعُ [el-buk’] (bâ’nın zammıyla) Kuyudan su çeken kimselere denir; ma’nâ-yı ahîrden me’hûzdur; بَاقِعٌ [bâki’] müfredidir. Ve بُقْعٌ [Buk’] Medîne’de bir kuyu ismidir, ‘alâ-kavlin nakb-ı Benî Dînâr’dan vâki suvatın ismidir. Ve Şâm’da Kelb kabîlesi diyârında bir mevzi’ adadır. Ve بُقْعٌ [buk’] أَبْقَعُ [ebka’] lafzından cem’ olur ki alaca nesnelere denir. Ve minhu kavlu’l-haccâc es-sekafî: رَأَيْتُ قَوْمًا بُقْعًا أَيْ عَلَيْهِمْ ثِيَابٌ مُرَقَّعَةٌ Ya’nî “üzerlerinde yamalı libâsları var idi.” Bu cihetle alaca nesneye teşbîh eylemiştir.