اَلْبُضْعُ [el-bud’] (bâ’nın zammıyla) Cimâ’ ma’nâsınadır yâhûd nefs-i ferce denir. Kâle’ş-şârih ve fi’n-Nihâye ve minhu hadîsu ‘Â’işe: “وَلَهُ حَصَّنَنِي رَبِّي مِنْ كُلِّ بُضْعٍ” أَيْ مِنْ كُلِّ نِكَاحٍ وَالْهَاءُ فِي لَهُ لِلنَّبِيِّ عَلَيْهِ السَّلاَمُ وَكَانَ تَزَوَّجَهَا بِكْرًا مِنْ بَيْنِ نِسَائِهِ وَالْبُضْعُ يُطْلَقُ عَلَى عَقْدِ النِّكَاحِ وَالْجِمَاعِ وَعَلَى الْفَرْجِ Ve بُضْعٌ [bud’] Hatunun mehrine ıtlâk olunur, sebeb-i ferc ü cimâ’ olduğu için. Ve talâk ma’nâsına müsta’meldir. Ve ‘akd-i nikâh ma’nâsına gelmekle zıdd olur. Ve بُضْعٌ [Bud’] Bir mevzi’ adıdır.

اَلْبُضْعُ [el-bud’] (bâ’nın zammı ve dâd’ın sükûnuyla) Nikâh ma’nâsınadır. İbnu’s-Sikkît rivâyeti üzere; yukâlu: مَلَكَ فُلَانٌ بُضْعَ فُلَانَةٍ