ft. 1. El ile veya ip vesâire ile sıkmak, tazyîk etmek. 2. Boğazını sıkıp nefes aldırmamak, ihnâk eylemek: iple boğdular. 3. Suya daldırıp itlâf etmek, gark eylemek: kediyi denize atıp boğdu. 4. mc. Dara getirip içini sıkmak, tazyîk etmek, bunaltmak. 5. Daldırmak, müstağrak etmek: borca boğdular. 6. Karıştırmak, belli olmayacak sûrette başka bir şeye mezc etmek: lakırtıya boğdu. 7. (sesi) boğuk çıkarmak: sesini boğuyordu

s. 1. A node; a joint; an articulation. 2. A necklace or collar fitting closely round the neck. 3. A wooden or iron collar formerly applied to criminals.

s. See بوغماق.

v. t. 1. To choke, strangle, suffocate, or drown. 2. To constrict by binding. 3. To overwhelm. 4. To intensely please or disgust.