اَلْعَشْوُ [el-'aşv] (حَشْوٌ [haşv] vezninde) ve اَلْعُشُوُّ [el-'uşuvv] (عُلُوٌّ ['uluvv] vezninde) Iraktan gördüğü âteşe yâ çerâga istidâ’e kasdıyla teveccüh eylemek ma’nâsınadır; yukâlu: عَشَا النَّارَ وَإِلَيْهِ يَعْشُو عَشْوًا وَعُشُوًّا أَيْ رَآهَا لَيْلًا مِنْ بَعْدٍ فَقَصَدَهَا مُسْتَضِيئًا Ve عَشْوٌ ['aşv] ve عَشْيٌ ['aşy] ('ayn’ların fethi ve şîn’lerin sükûnuyla) Bir adama akşam yemeği yedirmek ma’nâsınadır; yukâlu: عَشَاهُ يَعْشُوهُ عَشْوًا وَيَعْشِيهِ عَشْيًا إِذَا أَطْعَمَهُ الْعَشَاءَ ve عَشْوٌ ['aşv] Hayvânı gece otarmak ma’nâsınadır; yukâlu: عَشَا الْإِبِلَ عَشْوًا إِذَا رَعَاهَا لَيْلًا Ve gözü dumanlı adamın tuttuğu gibi tutmak ve o gûne 'amel ve hareket etmek ma’nâsınadır; yukâlu: عَشَا الرَّجُلُ إِذَا فَعَلَ فِعْلَ الْأَعْشَى