sıf. [آشمق aşmak’tan. – آشرى aşrı ve آشورى aşurı da yazılır.] 1. Hadden mütecâviz, pek ziyade olan: aşırı derecede cesur. 2. Bir şeyin ötesinde bulunan, mâ-verâda olan: deniz aşırı yer. 3. Birini atlayıp diğerini kullanmakla vâki’ olan, birer fâsıla ile vuku bulan: gün aşırı = bir gün olup, bir gün olmayan; ev aşırı = bir eve ait olup birine olmayan ≡ h. 1. Pek, çok, ziyade. حددن افزون hadden efzûn = aşırı hiddetlendi. 2. Fâsıla ile fâsılalı olarak: gün aşırı geliyor. ≡ zm. bir şeyin ötesinde: deniz aşırı oturuyor. [ç: aşarı.]