اَلْعُنُودُ [el-'unûd] (قُعُودٌ [ku’ûd] vezninde) Doğru yoldan sapmak ma’nâsınadır; yukâlu: عَنَدَ عَنِ الطَّرِيقِ وَعَنِدَ وَعَنُدَ عُنُودًا مِنَ الْبَابِ اْلأَوَّلِ وَالرَّابِعِ وَالْخَامِسِ إِذَا مَالَ Ve damardan kan kesilmeyip muttasıl akmak ma’nâsına müsta’meldir; yukâlu: عَنَدَ الْعِرْقُ إِذَا سَالَ فَلَمْ يَرْقَأْ Ve davar sürüden ayrılıp yalnızca otlamak ma’nâsına müsta’meldir; yukâlu: عَنَدَتِ النَّاقَةُ إِذَا رَعَتْ وَحْدَهَا Ve bir adam hakkı bilerek redd ve muhâlefet eylemek ma’nâsına müsta’meldir; yukâlu: عَنَدَ الرَّجُلُ إِذَا خَالَفَ الْحَقَّ وَرَدَّهُ عَارِفًا بِهِ Esâs’ın beyânına göre bu ma’nâya mevzû’dur, mâ-'adâsı bundan müteferri’dir.

اَلْعُنُدُ [el-'unud] (zammeteynle) عَنُودٌ ['anûd]un cem’i. Ve عَنِيدٌ [‘anîd]in cem’i, hakka muhâlefet eden kimseler ma’nâsına, mislu: رَغِيف [regîf] ve رُغُف [ruguf]. Ve رَغِيفٌ [regîf] râ-i mühmele ve gayn-ı mu’ceme ile bir nev’ ekmektir. Ve عَنُودٌ ['anûd] Damarın kanı dinmemek; yukâlu: عَنِدَ الْعَرَقُ إِذَا سَالَ وَلَمْ يَرْقَأْ