اَلْعَكْوُ [el-'akv] (عَفْوٌ ['afv] vezninde) Atın kuyruğunu kuyruk sokumuna doğru kıvırıp düğmek ma’nâsınadır; yukâlu: عَكَا ذَنَبَ الْفَرَسِ عَكْوًا إِذَا عَطَفَهُ إِلَى الْعُكْوَةِ وَعَقَدَهُ Ve donun ve şalvarın uçkurluğunu kalın ve büyük eylemek ma’nâsınadır; yukâlu: عَكَا بِإِزَارِهِ إِذَا أَعْظَمَ حُجْزَتَهُ وَغَلَّظَهَا Ve deve semirip tenû-mend olmak ma’nâsınadır; yukâlu: عَكَتِ الْإِبِلُ إِذَا غَلُظَتْ وَسَمِنَتْ Ve dübürden fazlanın bir mikdârı çıkıp ve bir mikdârı çıkmayıp kalmak ma’nâsınadır; yukâlu: عَكَا بِخُرْئِهِ إِذَا خَرَجَ بَعْضٌ وَيَقِي بَعْضٌ Ve tütün havâya ağmak ma’nâsınadır; yukâlu: عَكَا الدُّخَانُ إِذَا تَصَعَّدَ Ve buğur nâkayı gebe kılmak ma’nâsınadır; yukâlu: عَكَا الْفَحْلُ النَّاقَةَ إِذَا لَقَحَهَا Ve bir adama mihrübânlık eylemek ma’nâsınadır; yukâlu: عَكَا عَلَى قَوْمِهِ إِذَا عَطَفَ Ve esîri yâ mücrimi bende çekmek ma’nâsınadır; yukâlu: عَكَا فُلَانًا فِي الْحَدِيدِ إِذَا قَيَّدَهُ وَشَدَّهُ

اَلْعَقْوُ [el-'akv] (‘ayn’ın fethi ve kâf’ın sükûnuyla) Bir nesneyi men’ edip alıkomak; yukâlu: عَقَاهُ يَعْقُوهُ إِذَا عَاقَهُ عَلَى الْقَلْبِ مِنْهُ بِتَبْدِيلِ الْحُرُوفِ عَنْ مَكَانِهَا

اَلْعَكْوُ [el-'akv] ('ayn’ın fethi ve kâf’ın sükûnuyla) Davarın kuyruğın bağlamak; tekûlu: عَكَوْتُ ذَنَبَ الدَّابَّةِ عَكْوًا إِذَا عَقَدْتَهُ Ve عَكْوٌ ['akv] Nâka semirmeğe dahi derler; yukâlu: عَكَتِ النَّاقَةُ إِذَا سَمِنَتْ وَغَلُظَتْ Ve 'avret saçın salıvermemeğe dahi derler; yukâlu: عَكَتِ الْمَرْأَةُ شَعْرَهَا إِذَا لَمْ تُرْسِلْهُ