i. 1. Kısa kesilmiş dal, sert değnek. 2. Kök salmak üzere yere gömülen ağaç budağı, parçası: çelikten yetişme. 3. Çocukların oynadıkları maʻrûf bir oyunda çomağa vurmaya yarayan değnek: çelik çomak oyunu. 4. bh. Halat bağlamak için ağaç ve madenden mamûl bir alet.

i. Kuvvet ve metâneti ameliyât-ı mahsûsa ile arttırılmış demir, polad. ≡ sıf. Çelik bıçak.

s. 1. A piece of wood or metal bevelled or tapering at one or both ends; especially, a boy’s tipcat. 2. (nautical) A belaying pin; a marling spike; a carling; any piece of timber that is fixed in a fore-and-aft position. 3. Steel as a modified variety of iron.

a. 1. Struck or tapped slightly. 2. Slightly lopped or clipped. 3. Shaped in a bevel at the end or point. 4. Bent, inclined out of the straight line at the end or point, or in the entire length. 5. Diverted, turned aside; persuaded. 6. Ousted, tripped up and got rid of.

s. Asچیلك çiylek.