sıf. [aslı: fa. پيشين pîşîn] 1. Veresiye ve müeccel olmayan, muaccel: peşîn para ile satmak. 2. Önden vâki‘ olan: peşîn cevap. 3. İşledikçe verilen (ücret vesâire) : ücreti peşîndir. 4. işlemezden ve hak olmazdan evvel te’diye olunan: ev kirasının üç aylığı peşîn verilecektir. ≡ zz. h. 1. Önden, evvelden, iş olmazdan evvel: ben size peşîn söyledim. 2. İşledikçe: o ücreti peşîn alıyor. 3. İşlemezden, önden: evin üç aylık kirasını peşîn istiyor. – [پ pe’nin üç noktası meydanda dururken, bu lûgati arabî zannıyla “peşînen” ve cem‘inde “peşînât” demek hatâ-yı fâhişdir.]