vn. & s. A being of little avail or account; insignificance.

اَلْوَهَنُ [el-vehen] (fethateynle) Kezâlik za’îf olmak; yukâlu: وَهِنَ وَهَنًا إِذَا ضَعُفَ

Zayıflatmak, cansızlaştırmak, güçsüzleştirmek, gücünü azaltmak, halsiz bırakmak, kuvvetten düşürmek.

اَلْوَهْنُ [el-vehn] (vâv’ın fethi ve hâ’nın sükûnuyla ve fethiyle) Bir adam kâr ve 'amelde gevşek ve süst ve za’îf olmak ma’nâsınadır; ism olarak dahi isti’mâl olunur; yukâlu: وَهَنَ الرَّجُلُ كَوَعَدَ وَوَهِنَ كَوَرِثَ وَوَهُنَ كَكَرُمَ وَهْنًا إِذَا ضَعُفَ فِي الْعَمَلِ وَيُقَالُ فِيهِ وَهْنٌ أَيْ ضَعْفٌ فِي الْعَمَلِ Ve za’îf eylemek ma’nâsına müte’addî olur; yukâlu: وَهَنَهُ إِذَا أَضْعَفَهُ Ve وَهْنٌ [vehn] Gövdesi kalın kısa adama denir; yukâlu: رَجُلٌ وَهْنٌ أَيْ قَصِيرٌ غَلِيظٌ Ve gece yarısı mikdârına yâhûd gece yarısından bir sâ’at sonraca vakte denir, niteki مَوْهِنٌ [mevhin] dahi bu ma’nâyadır, مَجْلِسٌ [meclis] vezninde; yukâlu: مَضَى وَهْنٌ وَمَوْهِنٌ مِنَ اللَّيْلِ أَيْ نَحْوٌ مِنْ نِصْفِ اللَّيْلِ أَوْ بَعْدَ سَاعَةٍ مِنْهُ Ve وَهْنٌ [vehn] Vakt-i mezbûra girmek ma’nâsınadır; yukâlu: وَهَنَ الرَّجُلُ إِذَا دَخَلَ فِي سَاعَةِ الْوَهْنِ

Bitkin, zayıf, tembel.

Kuvvetsiz, zayıf, cansız, cılız, güçsüz, aciz, dayanıksız.

Zayıflık, cansızlık, kuvvetsizlik, güçsüzlük, dayanıksızlık, halsizlik, zaaf.

Zayıflık, halsizlik. Az kullanılan anlamları ise şunlardır; cansızlık, kuvvetsizlik, güçsüzlük, dayanıksızlık, zaaf, narinlik, bitkinlik.

Kuvvetsiz, zayıf, cansız, cılız, güçsüz, aciz, dayanıksız.

iz. ar. Za’f, gevşeklik, kuvvetsizlik.