s. pl. of وصلە, q. v.

s. pl. of وصیلە, q. v.

Erişilmek, ulaşılmak.

vn. & s. 1. A joining: meeting; arrival; attainment. 2. (Ar. gram.) A joining on a final letter of a non-final word to the first quiescent consonant of the following word; also, s., name of the Arabic orthographical sign (ﭐ) placed over an initial letter ا to show that it is not pronounced in reading.

iz. ar. 1. Ulaşma, birleşme, bitişiklik. Fasl mukâbili. 2. Sevdiğine kavuşma, visâl, vuslat: vasl-ı yâr. 3. d. Arabîde kelimenin yanında olan hemzenin ve ez-ân-cümle harf-ı tarîf hemzesinin okunmamasıyla dâhil olduğu kelimenin mâ-kabliyle bitişik gibi okunması: hemze-i vasl. 4. Hemze-i vaslın üzerine hareke gibi yazılan (sıla) işâreti: (ء)

Organ, aza.

ب birleştirmek. Az kullanılan anlamları ise şunlardır; الى ulaştırmak, الى eriştirmek, الى ergürmek, الى götürmek, الى nakletmek, prize takmak, الى ulaşmak, الى varmak, الى baliğ olmak, (kadar) إِلَى eşlik etmek, cihazı açmak, الى(miktar) etmek, gelmek, bağlamak, tutmak, takmak, …e ulaşmak, eklemek, …e gelmek, iliştirmek, …i bulmak, bitiştirmek, tutturmak, iletişim sağlamak, devreye sokmak, bağlanmak.

Bağ, birleşme, ilgi, vuslat, fiş, makbuz, alındı, bağlantı. Az kullanılan anlamları ise şunlardır; أَوْصَال bağlantı, وُصُولاَت makbuz, atıf, sevgiliye kavuşma, ilişki, özet, temas, elektrikte bağlantı.

الى ulaşmak, الى varmak, الى baliğ olmak, الى(miktar) etmek, gelmek, bağlamak, tutmak, takmak, …e ulaşmak, eklemek, …e gelmek, iliştirmek, …i bulmak, birleştirmek, bitiştirmek, tutturmak, iletişim sağlamak, devreye sokmak, bağlanmak.

اَلْوَصْلُ [el-vasl] (أَصْلٌ [asl] vezninde) ve اَلصِّلَةُ [es-silet] (sâd’ın kesriyle ve zammıyla) Bir nesneyi bir nesneye ulaştırıp bitiştirmek ve eklemek ma’nâsınadır; yukâlu: وَصَلَ الشَّيْءَ بِالشَّيْءَ وَصْلًا وَصِلَةً وَصُلَةً مِنَ الْبَابِ الثَّانِي لَأَمَهُ وَوَصِلَكَ اللهُ بِالْكَسْرِ لُغَةٌ فِي الْفَتْحِ Ya’nî lügat-ı kalîlede bâb-ı râbi’den dahi gelmiştir. Şârihin beyânına göre صِلَةٌ [silet]in aslı وَصْلٌ [vasl] idi, وَعْدٌ [va’d] ve عِدَةٌ ['idet] gibi ve sâd’ın zammı aslı vâv-ı mazmûme ile وُصْلَةٌ [vuslat] olduğuna mebnîdir, lâkin صِلَةٌ [silat] lâzıma mahsûs olmakla fark için vâv’ı hazf ve beyân-ı zamme için sâd’ı mazmûm eylediler. Ve وَصْلٌ [vasl] ve صِلَةٌ [silet] 'Âşık ma’şûkuna kavuşmak ma’nâsınadır, gerek 'afâf ve nezâhet ve gerek habâset vechiyle olsun; yukâlu: وَصَلَهُ وَصْلًا وَصِلَةً إِذَا الْتَأَمَ يَكُونُ فِي عَفَافِ الْحُبِّ وَدَعَارَتِهِ