اَلْوَرِيعُ [el-verî’] (أَمِيرٌ [emîr] vezninde) Bir nesneden geri durup fârig olan adama denir; yukâlu: هُوَ وَرِيعٌ أَيْ كَافٌّ

اَلْوَرَاعَةُ [el-verâ’at] (قَنَاعَةٌ [kanâ’at] vezninde) ve اَلْوَرَاعُ [el-verâ’] (سَحَابٌ [sehâb] vezninde) ve اَلْوَرْعَةُ [el-ver’at] (vâv’ın fethi ve zammıyla) ve اَلْوُرُوعُ [el-vurû’] (قُعُودٌ [ku’ûd] vezninde) ve اَلْوُرْعُ [el-vur’] (vâv’ın zammıyla ve zammeteynle) Bir adam korkak olmak ma’nâsınadır; yukâlu: وَرَعَ الرَّجُلُ وَوَرُعَ وَرَاعَةً وَوَرَاعًا وَوَرْعَةً وَوُرْعَةً وَوُرُوعًا وَوُرْعًا وَوُرُعًا مِنَ الْبَابِ الثَّالِثِ إِذَا جَبُنَ Ve hakîr ve za’îf ve çolpa ve işe yaramaz olmak ma’nâsınadır; yukâlu: وَرَعَ فُلاَنٌ وَوَرُعَ إِذَا صَغُرَ وَضَعُفَ Ve وَرَاعَةٌ [verâ’at] ve وُرْعٌ [vur’] (vâv’ın zammıyla) ve وُرُوعٌ [vurû’] Bir adamın mâlı ya’nî devâbb ve mevâşîsi hakîr ve za’îf olmak ma’nâsınadır; yukâlu: وَرُعَ الرَّجُلُ وَرَاعَةً وَوُرْعًا وَوُرُوعًا مِنَ الْبَابِ الْخَامِسِ إِذَا كَانَ مَالُهُ أَوْرَاعًا Ve وَرَاعَةٌ [verâ’at] Bir nesneden geri durup ferâgat eylemek ma’nâsınadır; yukâlu: وَرِعَ عَنْهُ يَرِعُ كَوَرِثَ يَرِثُ وَرَاعَةً إِذَا كَفَّ عَنْهُ

Korkmak, korkak olmak, zayıf olmak, küçük olmak.

وَرَاءُ [verâ’] (سَحَابٌ [sehâb] vezninde) Ahvâl-i mukteziyeye mebnî âhirinin harekât-ı selâsıyla mebnîyye olarak ve اَلْوَرَاءُ [el-verâ’] Mu’arref olarak half ve emâm; ya’nî ense ve ön cihetlere ıtlâk olunmakla azdâddandır, zîrâ وَرَاء [verâ’] fi’l-hakîka bir tarafın âher cânibidir ki birbirini örter ola.

Ürkme, korkup kaçma.

Korkmak, takvalı olmak, dindar olmak, günahtan sakınmak, günahtan kaçınmak, günahtan uzaklaşmak.

Geri durmak, sakınmak, içtinap etmek, menetmek, engellemek, önlemek, engel olmak.

Takva. Az kullanılan anlamları ise şunlardır; korkma, dindarlık, allah sevgisi, dini bütün olma, çekingenlik, ürkeklik, utanma, dikkatlilik, allahtan hakkıyla korkma, mütedeyyinlik.

Korkmak, takvalı olmak, dindar olmak, günahtan sakınmak, günahtan kaçınmak, günahtan uzaklaşmak.

اَلْوَرَاعَةُ [el-verâ’at] (قَنَاعَةٌ [kanâ’at] vezninde) ve اَلْوَرَاعُ [el-verâ’] (سَحَابٌ [sehâb] vezninde) ve اَلْوَرْعَةُ [el-ver’at] (vâv’ın fethi ve zammıyla) ve اَلْوُرُوعُ [el-vurû’] (قُعُودٌ [ku’ûd] vezninde) ve اَلْوُرْعُ [el-vur’] (vâv’ın zammıyla ve zammeteynle) Bir adam korkak olmak ma’nâsınadır; yukâlu: وَرَعَ الرَّجُلُ وَوَرُعَ وَرَاعَةً وَوَرَاعًا وَوَرْعَةً وَوُرْعَةً وَوُرُوعًا وَوُرْعًا وَوُرُعًا مِنَ الْبَابِ الثَّالِثِ إِذَا جَبُنَ Ve hakîr ve za’îf ve çolpa ve işe yaramaz olmak ma’nâsınadır; yukâlu: وَرَعَ فُلاَنٌ وَوَرُعَ إِذَا صَغُرَ وَضَعُفَ Ve وَرَاعَةٌ [verâ’at] ve وُرْعٌ [vur’] (vâv’ın zammıyla) ve وُرُوعٌ [vurû’] Bir adamın mâlı ya’nî devâbb ve mevâşîsi hakîr ve za’îf olmak ma’nâsınadır; yukâlu: وَرُعَ الرَّجُلُ وَرَاعَةً وَوُرْعًا وَوُرُوعًا مِنَ الْبَابِ الْخَامِسِ إِذَا كَانَ مَالُهُ أَوْرَاعًا Ve وَرَاعَةٌ [verâ’at] Bir nesneden geri durup ferâgat eylemek ma’nâsınadır; yukâlu: وَرِعَ عَنْهُ يَرِعُ كَوَرِثَ يَرِثُ وَرَاعَةً إِذَا كَفَّ عَنْهُ