وَرَاءَ [verâ’] (vâv’ın fethi ve elifin meddiyle) خَلْفٌ [half] ma’nâsınadır ki art demek olur. Ve gâh olur قُدَّامٌ [kuddâm] ma’nâsına gelir, pes bu azdâddan olur. Ve Ahfeş eyitti: لَقِيتُهُ مِنْ وَرَاءُ derler hemzenin zamm üzere binasıyla, gâyet olmak üzere ki muzâf olmadığı hâlde ism-i gayr-ı mütemekkin olur, مِنْ قَبْلُ ve مِنْ بَعْدُ gibi. Ve 'Arabların “وَرَاءَكَ أَوْسَعُ لَكَ” dediği fi’l-i mukadder ile mansûbdur ki o تَأَخَّرْ lafzıdır. Ve Bârî ta’âlânın ﴿وَكَانَ وَرَاءَهُمْ مَلِكٌ﴾ (الكهف، 79) dediği kavli أَمَامَهُمْ ile tefsîr olunmuştur.