اَلْهَوْرُ [el-hevr] (جَوْرٌ [cevr] vezninde) Bir adama bir nesne ile töhmet eylemek ma’nâsınadır; yukâlu: هَارَ فُلاَنًا بِالْأَمْرِ يَهُورُ هَوْرًا إِذَا أَزَنَّهُ Ve bir adama bir nesne ile gümân eylemek ma’nâsınadır; yukâlu: هَارَهُ بِكَذَا إِذَا ظَنَّهُ بِهِ Ve bir adamı bir nesneden sarf ve tahvîl eylemek ma’nâsınadır; yukâlu: هَارَهُ عَنِ الشَّيْءِ إِذَا صَرَفَهُ عَنْهُ Ve bir adamı bir nesne üzere sevk ve haml eylemek ma’nâsınadır; yukâlu: هَارَهُ عَلَى الشَّيْءِ إِذَا حَمَلَهُ عَلَيْهِ Ve nâsı katl edip küşteleri birbirinin üzerine devşirmek ma’nâsınadır; yukâlu: هَارَ الْقَوْمَ إِذَا قَتَلَهُمْ وَكَبَّ بَعْضُهُمْ عَلَى بَعْضٍ Ve bir adama dekk ve gışş ve hıyânet eylemek ma’nâsınadır; yukâlu: هَارَ فُلاَنًا إِذَا غَشَّهُ Ve bir nesneyi takdîr ve tahmîn eylemek ma’nâsınadır; yukâlu: هَارَ الشَّيْءَ إِذَا حَزَرَهُ Ve yere çalmak ma’nâsınadır; yukâlu: هَارَ فُلاَنًا إِذَا صَرَعَهُ Ve binâyı yıkmak ma’nâsınadır; yukâlu: هَارَ الْبِنَاءَ إِذَا هَدَمَهُ Ve binâ kendisi yıkılmak ma’nâsına lâzım olur; yukâlu: هَارَ الْبِنَاءُ إِذَا انْهَدَمَ Ve هَوْرٌ [hevr] Şol buhayreye denir ki kendisine ba’zı meşelerden ve büklerden ve derelerden sular akıp gelmekle genişip taşkın ola. Cem’i أَهْوَارٌ [ehvâr]dır. Ve هَوْرٌ [hevr] Koyun ve keçi sürüsüne ıtlâk olunur, kesret ve izdihâmından birbiri üzere yıkılıp yattıkları mülâhazasıyla.