اَلنِّيرُ [en-nîr] (nûn’un kesriyle) Kamış ve iplik ve ibrîşim destesine denir. Ve sevb sincefine denir, عَلَمُ الثَّوْبِ ['alemu’s-sevb] ma’nâsına, Fârisîde tırâz-ı câme derler; cem’i أَنْيَارٌ [enyâr]dır. Ve bezin saçağına denir, هُدْبٌ [hudb] ma’nâsına ve argacına denir, لُحْمَةٌ [luhmet] ma’nâsına. Ve çiftçi âlâtından cümle edevâtıyla boyunduruğa denir ki hey’et-i mecmû’ası olacaktır; cem’i أَنْيَارٌ [enyâr]dır ve نِيرَانٌ [nîrân]dır nûn’un kesriyle. Ve yolun bir cânibine ve sadrına, 'alâ-kavlin câddesinde kesret-i sülûktan uzun uzadı yarık şeklinde olan tarîkaya denir; yukâlu: أَخَذُوا نِيرَ الطَّرِيقِ أَيْ جَانِبَهُ وَصَدْرَهُ أَوْ هُوَ أُخْدُودٌ وَاضِحٌ فِيهِ Ve نِيرٌ [Nîr] Bagdâd kazâsında bir karye adıdır; muhaddisînden Ebû Ca’fer Ahmed b. 'Abdullâh oradandır. Ve Benî gâdire yurdunda bir dağın ismidir.