(f. h. i.) : İran’ın batısında bulunan meşhur bir şehir.

(f. i.) : müz. Türk müziğinde bir makam. En eski makamlardan olup eskiden nihâvend-i kebîr’den ayırmak için nihâ-vend-i rûmî diye de adlandırılmıştır. Fakat son bir asırdan beri pek büyük bir rağbetle kullanılmıştır. Nihâvend, garb müziğindeki sol minör’dür. Yânt pûseiik makamının bir perde peşte göçürülmüş şeddidir. Rast perdesinde durur. Güçlüsü -beşinci derece olan- neva (re) dir. Donanımına “si” ve “mi” için iki küçük mücenneb bemolü konulur; yedeninin “fa” bakiyye diyezi, nota içinde ilâve edilir. Çıkıcı. -inici bir seyri vardır. Orta sekizlideki sesleri, pestden tîze doğru olmak üzere şöyledir : rast, dügâh, kürdî, çargâ

نَهَاوَنْدُ [Nehâvend] (nûn’un harekât-ı selâsıyladır, fetha ve kesre Sagânî’den ve zamme Lubâb’dan ya’nî Lubâb musannifi İbn Esîr’den menkûldür) Îrân’da Hemedân cenûbîsinde bilâd-ı cebelden bir belde adıdır. Aslı Nûh-âvend idi, taht u mesned-i Nûh ma’nâsına, zîrâ o şehr Nûh binâ-kerdesidir yâhûd aslı “Înhâvend” idi, “în” bu ma’nâsına ve “hâ’” edât-ı cem’ ve “vend” kaba kacağa denir. Şehr-i mezbûrda kap kacak makûlesi firâvân olmakla gûyâ ki onunla müsemmâdır. Lâkin Fârisîde Nehâvend şehristân ma’nâsına olup şehr-i mezbûr sâ’irlere nisbet 'azîm olduğu bâ’is-i tesmiye olmak akrebdir.

prop. n. 1. Name of a town in Persia. 2. Name of a tune in music.