اَلنِّخَاسُ [en-nihâs] (nûn’un kesriyle) Şol ağaca derler ki delinip zikr olunan vech üzere bekrenin içine konur. Cevherî eydür: Necd’de Benî Temîm’den bir a’râbî kuyudan su çekerdi ve bekresi نَخِيسٌ [nehîs] olmuştu. Parmağım نَخِيسٌ [nehîs] olan bekrenin içinde olan نِخَاسٌ [nihâs]a koyup ne derler buna dedim. Hâlâ ki murâdım hâ-i mühmele ile midir yâhûd mu’ceme ile midir onu bilmek idi. Cevâb verip eyitti, نِخَاسٌ [nihâs]tır hâ-i mu’ceme ile. Ben eyitti: Şâ’ir şi’rinde “وَبَكْرَةٍ نِحَاسُهَا نُحَاسُ” dememiş midir hâ-i mühmele ile? A’râbî eyitti: مَا سَمِعْتُهَا بِهَذَا فِي آبَائِنَا الْأَوَّلِينَ