اَلنَّجْهُ [en-nech] (نَجْدٌ [necd] vezninde) Bir hâcet zımnında bir adama gelen kimseyi hoşlanmadığı kerîh ve tûriyye kelâmla mukâbele edip hâcetini redd eylemek 'alâ-kavlin pek çirkîn ve nâ-sezâ vechle redd eylemek ma’nâsınadır; yukâlu: نَجَهَهُ نَجْهًا مِنَ الْبَابِ الثَّالِثِ إِذَا اسْتَقْبَلَهُ بِمَا يَكْرَهُ وَرَدَّهُ عَنْ حَاجَتِهِ أَوْ هُوَ أَقْبَحُ الرَّدِّ Ve bir kimse üzere nâgehânî çıkagelmek ma’nâsınadır; yukâlu: نَجَهَ عَلَى الْقَوْمِ إِذَا طَلَعَ Ve bir şehr ve arza varıp ondan hoşlanmayıp tab’ına nâ-mülâyim gelmek ma’nâsınadır; yukâlu: نَجَهَ بَلَدَ كَذَا إِذَا دَخَلَهُ فَكَرِهَهُ